شبگرد

روزهای زندگی یک شبگرد

شبگرد

روزهای زندگی یک شبگرد

ادامه ی راه

سه شنبه, ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ۰۱:۳۹ ق.ظ


تا چند ماه دیگه، بیست و شش سالم تموم میشه و این یعنی یک بازه ی چهارساله دارم تا سی سالگی. سی سالگی وقت اولین جمع آوری محصوله برای من و یه شروع جدی تر.

چند وقتیه که به صورت جدی، به برنامه ریزی برای این چهار سال فکر میکنم. برنامه ی زندگی شخصی و کاریم رو مشخص کردم ولی هنوز در مورد بخش علم آموزی و یادگرفتن، به نتیجه ای نرسیدم.

چیزی که واضحه برام اینه که در شرایط فعلی و برای رشته ای که دارم، دانشگاه رفتن رو وقت تلف کردن محض می دونم. نه به مدرک ارشد و دکتراش نیاز دارم که مثلا بخواد بهم شان اجتماعی بده و نه برای بدست آوردن شغل، نیاز به مدرک دارم. در نتیجه، خودم رو معاف میکنم از رفتن به دانشگاه و درگیر شدن در محیطی که در بهترین حالت، از بیست استاد، شاید یکیشون سرش به تنش بیارزه. (البته منظورم این نیست که من خیلی می فهمم و سطحم بالاست. ابدا! بلکه اون ها پرتن و اونقدر حواشی عجیب و غریب دارن که الکی انرژی آدم رو میگیرن. )

خلاصه اینکه، به نظرتون چه کنم؟ قصدم برنامه ریزی و دنبال کردن یه سیر مطالعاتی جدیه. با توجه به اینکه برنامه ندارم دانشگاه برم، شما پیشنهادی به ذهنتون میرسه؟ پذیرای راهنمایی های شما در پیام های خصوصی هستم. 

پی نوشت: کاش یه استاد صاحب نفس و خیلی قوی پیدا می شد که هفته ای یک بار برم سراغش و بهم نقطه ی صفر رو نشون بده. بگه از این نقطه شروع کن و برو جلو.



  • ۹۷/۰۸/۲۹
  • ۴۷ نمایش
  • شبگرد

نظرات (۳)

  • سید رمضان حسینی
  • اگر زبان انگلیسی‌تون خوبه و اونقدری همت و اراده دارید که بدون زور نمره و استاد و دانشگاه بالای سرتون درس رو شل نگیرید بهترین گزینه این دوره‌های آموزشی اینترنی مثل edx و coursera هستن و تازه شاید بتونید با کلک‌هایی ازشون مدرک هم بگیرید (که قطعا شرف دارن به مدرک دکتری بعضی از دانشگاه های خودمون).
    پاسخ:
    دانشگاه مجازی هم فکر خوبیه. فقط یه مشکلی داره که مثلا اگر قصد داشته باشم فلسفه بخونم، خیلی سخت میشه.
    زبان انگلیسیم در حد رمان های معمولی انگلیسیه نه کتاب های سنگین فلسفی. از طرفی، حس میکنم واحدهای دانشگاه اون چیزی که دنبالشم نیستن.
    ممنونم از راهنماییتون. کنجکاو شدم در مورد این دوره ها بیشتر سرچ کنم.
    اولا خوشابحالت که اینقدر وقت داری
    دوما اینکه بدان و آگاه باش که روزی به این تصمیم که به دانشگاه نری خواهی بالید و کیفور خواهی گشت
    سوما اینکه استاد صاحب نفس هم پیدا میشه (برو دنبال موضوع و هدفت فی الفور پیدا می کنی)
    چهارما اینکه تا می تونی مهارت های مختلف و پر کاربرد یاد بگیر. بهترین وقته
    پنجما بازم خوشبحالت که وقت داری، استفاده کن

    وصایای یک پیر به تو ای جوان
    پاسخ:
    در واقع فکر میکنم که اینقدر وقت دارم. با حساب زنده موندن این عدد رو گفتم که البته تضمینی نیست :)
    کسب مهارت هم خیلی مهمه. چند وقتیه حتی به یادگیری کمی خیاطی فکر میکنم. احتمالا خانواده از دیدن من در حال خیاطی خنده شون میگیره حسابی:))
    ممنونم از راهنمایی و حسابی برام دعا کن لطفا :)
    من اگر توی همچون وضعی بودم، اپلی می کردم و برا دکترا از ایران می رفتم. چون تجربه های من از اینجا و فضاش و استاداش و دانشگاهاش اصلا و اصولاً یادگرفتن و لذت بردن از اون یاد گرفتن نبوده. می رفتم ببینم مثلا توی فلان دانشگاه دانمارکم همینقدر همه چی عبث و بیخوده. چون زمان و عمر بی رحمن.
    پاسخ:
    تجربه زندگی در خارج از کشور از جهاتی خوبه. اینکه کاملا به یک زبان و فرهنگ مسلط میشیم و دیدمون گسترده تر میشه. ولی به نظرم نمی ارزه. این همه دور بودن از خانواده و خاک واقعا نمی ارزه مگه اینکه پای اعتقاد وسط باشه.
    گاهی به این گزینه فکر میکنم و نهایتا به این نتیجه میرسم که در مورد شخص خودم، این خودخواهی و جاه طلبیه که تشویقم میکنه به رفتن، نه آرمان و اعتقاد...
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی